Typy osobowości sesyjnych

Studenci podchodzą do sesji, a co się z tym wiąże – do nauki odmiennie. Różnie reagują na stres, mają wykształcone różne techniki zdawania, co odzwierciedla się w ich zachowaniach.

Pierwszy z typów osobowości sesyjnych to kujon. Należy dokonać rozróżnienia na kujona przyjaznego środowisku akademickiemu oraz nieprzyjaznego. Pierwszy z nich - podczas roku akademickiego niedostrzegalny przez inne osobniki, szczególnie popularny wśród społeczności studenckiej przed sesją. Cechuje go nadmierny wolny czas, który wykorzystuje na przepisywanie, udoskonalanie swoich notatek, które w późniejszym czasie są wydawane (czytaj: kserowane) w wielu egzemplarzach. Typ ten jest często nie doceniany przez resztę studentów, a jego dobroć jest odbierana jako przejaw naiwności.

Kujon nieprzyjazny to typ szczególnie negatywnie odbierany przez grupę. Świat postrzega przez pryzmat nauki. To egoista, nie dzielący się swoimi skrzętnie napisanymi notatkami. Zrobi wszystko, aby otrzymać jak najlepszą ocenę.

Szczęściarz. To elitarne grono ludzi, którzy nie ucząc się, zaliczają. Do sesji podchodzą ze spokojem. Oceny uzyskują bez większego wkładu własnego – poprzez przepisanie oceny bądź ściąganie. Cechuje ich beztroska oraz (często) nieświadomość dat i terminów obowiązujących w sesji.

Popularny typ to zdający dramatyzujący. Cechuje go nadmierny tragizm, wyolbrzymianie problemów i budowanie nerwowej atmosfery wśród reszty grupy. Nie wierzy we własne możliwości mimo tego, że do egzaminu się przygotowuje.

Wyróżniamy również model filozofa. Popada on w skrajności. Raz wierzy w to, że zdąży opanować materiał i zda, a innym razem popada w depresje, jest skłonny rzucić wszystko (czytaj: notatki) i poddać się. Jego zachowanie doskonale określa motto: „ Zdam albo nie zdam, oto jest pytanie".

Ostatnim z typów osobowości sesyjnych jest wypraszasz. Pomimo tego, iż jego zasób wiedzy nie jest wielki, ma dogłębnie wykształconą ambicję i wiarę we własną inteligencję. Ubiega się o lepszą ocenę, kierując się różnorakimi technikami od zwykłych próśb po płacz.

Można powiedzieć, że ilu studentów, tyle typów osobowości sesyjnych. Należy zaznaczyć, iż często dochodzi do mieszania się różnych modeli.