Fortalicjum w Podzamczu Chęcińskim (zdjęcia)

W 2010 roku dwór przejęło Regionalne Centrum Naukowo-Technologiczne w Kielcach i w grudniu rozpoczęło prace archeologiczne, konserwatorskie i restauratorskie. Zakończenie inwestycji planuje się na koniec 2012 roku. Dzięki tym pracom zostanie odrestaurowany dwór wraz z budynkiem oficyny, z przeznaczeniem na Centrum Szkoleniowo - Konferencyjne (z zapleczem gastronomicznym). Remont i restaurację czeka też XVII wieczny Łuk Triumfalny i dawne ogrody barokowe. Zespół dworsko-parkowy będzie miejscem otwartym dla wszystkich odwiedzających.

Fortalicjum wzniósł na początku XVII wieku Jan Branicki, starosta chęciński, który z powodu małej wygody i trudnego dojazdu nie lubił przebywać na zamku w Chęcinach. Wcześniej na tym miejscu znajdował się folwark z drewnianym dworem wzmiankowanym w 1602 roku. Dokument z 1617 roku mówi już o nowym murowanym dworze. Na północ od niego postawiono budynek kuchenny. Kolejnymi mieszkańcami fortalicjum byli dwaj starostowie z rodu Branickich. W II poł. XVII wieku po zniszczeniu zamku chęcińskiego podczas "potopu" starosta Stefan Bidziński oficjalnie przeniósł starostwo chęcińskie do Podzamcza i rozbudował tutejszą siedzibę o budynek zwany oficyną, leżący prostopadle do dworu oraz bramę-łuk triumfalny na południu. Od 1685 roku właścicielem był następny starosta chęciński Stefan Marchocki (mianowany przez Jana III Sobieskiego za zasługi wojenne), a następnie Stefan Bidziński (syn wcześniejszego starosty o tym samym nazwisku). Nie są znane zniszczenia spowodowane licznymi wojnami w XVII i pocz. XVIII wieku, ale po 1700 roku obiekt przestał pełnić funkcje rezydencjonalne i stał się tylko folwarkiem. Fosy zamieniono na stawy. a sam budynek dworu obronnego stał się w XIX wieku spichlerzem, przy okazji zniszczono dawne detale architektoniczne i zmieniono układ okien. Sytuacja zmieniła się dopiero w odrodzonej Polsce w latach 20-tych XX wieku. Ministerstwo Rolnictwa przekazało całe założenie szkole rolniczej. Przebudowano i podwyższono wtedy oficynę oraz zbudowano arkadowe połączenie między nią a dworem. Drugi podobny łącznik zastąpił dawną furtę wykutą w skale i połączył dwór z nowym budynkiem mieszczącym sanitariaty dla uczniów. Przywrócono też dawne otwory okienne i przeprowadzono remont sklepień. Kolejne prace przy dworze prowadzono w latach 1939-1944 pod nadzorem architekta Leona Kuszewskiego. Po wojnie obiekt nadal pełnił funkcję szkoły, ale w XIX wieku stał już opuszczony.
(źródło-zamki.res.pl)